Dywidenda

Dywidenda to część zysku spółki wypłacana akcjonariuszom, zwykle raz w roku. To jeden z dwóch sposobów zarabiania na akcjach, obok wzrostu kursu.

O wypłacie decyduje walne zgromadzenie akcjonariuszy, dzieląc zysk na część wypłacaną i część zatrzymaną w spółce na dalszy rozwój. Nie ma tu żadnego automatyzmu: spółka może mieć zysk i nie wypłacić nic, jeżeli uzna, że pieniądze lepiej zapracują wewnątrz firmy.

Dwie daty decydują o tym, komu należy się wypłata. Dzień ustalenia prawa do dywidendy wyznacza, kto musi mieć akcje zapisane na rachunku, żeby ją otrzymać. Dzień wypłaty to moment, w którym pieniądze trafiają na rachunek maklerski. Kupno akcji po dniu ustalenia prawa nie daje już prawa do tej wypłaty.

Wysokość podaje się na dwa sposoby: jako kwotę na jedną akcję albo jako stopę dywidendy, czyli stosunek rocznej wypłaty do ceny akcji. Ta druga miara bywa myląca, bo rośnie także wtedy, gdy kurs spada. Bardzo wysoka stopa dywidendy jest częściej sygnałem kłopotów spółki niż okazji.

W dniu odcięcia prawa do dywidendy kurs akcji zwykle spada o mniej więcej wartość wypłaty. To nie jest przypadek ani reakcja rynku, tylko prosta konsekwencja tego, że ze spółki wyszły pieniądze. Dywidenda nie jest więc darmowym dodatkiem do posiadania akcji, lecz przesunięciem części wartości z rachunku spółki na Twój.

Od dywidendy z polskich spółek podatek 19 procent pobiera automatycznie biuro maklerskie. Przy spółkach zagranicznych sprawa się komplikuje, bo pojawia się podatek u źródła pobierany w kraju spółki i konieczność rozliczenia różnicy w Polsce. To jeden z powodów, dla których inwestorzy długoterminowi wybierają fundusze akumulujące, które reinwestują dywidendy wewnątrz funduszu.