S&P 500

S&P 500 to indeks 500 największych spółek notowanych w USA. Uważany za najlepszy barometr amerykańskiej giełdy i punkt odniesienia dla inwestorów na całym świecie.

Indeks obejmuje pięćset największych spółek notowanych w Stanach Zjednoczonych, wybieranych przez komitet według kryteriów obejmujących kapitalizację, płynność i rentowność. Skład nie jest więc automatyczną listą największych firm, tylko decyzją opartą na regułach, a spółki bywają z niego usuwane i do niego dodawane.

Największa cecha, którą początkujący przeoczają: indeks jest ważony kapitalizacją. Oznacza to, że największe spółki mają w nim nieproporcjonalnie duży udział, a kilkanaście czołowych firm technologicznych potrafi odpowiadać za znaczną część całości. Kupując ETF na S&P 500, nie kupujesz więc pięciuset równych części, tylko portfel silnie przechylony w stronę kilku gigantów.

Historyczna stopa zwrotu podawana jest zwykle w przedziale około 7 do 10 procent rocznie w długim terminie, ale ta liczba wymaga trzech zastrzeżeń. Jest nominalna, czyli przed inflacją. Dotyczy okresów wielodziesięcioletnich, wewnątrz których zdarzały się dekady bez zysku. I jest liczona z reinwestowanymi dywidendami, więc sam wykres indeksu cenowego pokazuje mniej.

Dla polskiego inwestora dochodzi ryzyko walutowe, o którym łatwo zapomnieć. Indeks jest wyceniany w dolarze, więc na Twój wynik w złotych wpływa nie tylko zachowanie amerykańskich spółek, ale też kurs USD/PLN. Umocnienie złotego potrafi zjeść część zysku z rosnącego indeksu, a osłabienie dodać zysk mimo stojącego rynku.

Najprostszą formą ekspozycji jest fundusz notowany na giełdzie odwzorowujący ten indeks. Dla inwestora z Unii Europejskiej istotny jest domicyl funduszu, najczęściej irlandzki, ze względu na korzystniejsze opodatkowanie dywidend u źródła, oraz wariant akumulujący, który reinwestuje dywidendy zamiast je wypłacać.